Tablice 1. i 2. Przybocznego Pułku Gwardii Huzarów w kościele św. Jacka w Słupsku

Trzy drewniane płyty z nazwiskami poległych w I wojnie światowej żołnierzy z 1. i 2. Przybocznego Pułu Huzarów (Leibhusaren-Regiment) wstawione obecnie w balustradę chóru organowego w kościele św. Jacka w Słupsku. Zasłaniaja one wejście na nie istniejacą emporę (balkon) istniejacy niegdyś na południowej ścianie kościoła.
Stanowią one fragmenty tablicy epitafijnej umieszczonej pierwotnie w kościele Mariackim w Białogardzie. Po Traktacie Wersalskim ograniczającym liczebność armii niemieckiej i likwidacji tych pułków ich tradycję przejął 5. Pułk Huzarów mający swój garnizon w Słupsku (tutaj też znajdowały się rezerwy 1. Pułku). Dlatego tez tablice tę przeniesiono w okresie międzywojennym do Słupska i umieszczono w kościele garnizonowym p.w. św. Jacka.
Na biało pomalowanej tablicy inskrypcyjnej wypisano 199 nazwiska poległych z 1. pułku oraz 235 nazwiska poległych z 2. pułku. Była ona obramowana dwoma neobarokowymi spiralnymi kolumnami z głowicami kompozytowymi. Powyżej, ponad gzymsem w architrawie, pomiędzy dwoma czaszkami ze skrzyżowanymi piszczelami werset z ewangelii św. Jana:
Niemand hat grössere Liebe, dem die, dass er sein Leben gibl für seine freunde. Joh. 15.13
Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich.
Całość zwieńczona godłem brygady huzarów (?) umieszczonym na tle z liści akantu.
Jak wynika z literatury w kościele w Słupsku znajdowała się jeszcze jedna tablica z nazwiskami poległych żołnierzy z 5. Pułku Huzarów i Rezerwy 1. Pułku Huzarów. Niestety, po tym obiekcie nie zachowały się żadne szczątki, brak też na obecnym etapie badań jakichkolwiek zdjęć tej tablicy.