Etykietowanie:
Autor:
db
Współautorzy:
  • Marcin Barnowski

'Barcino – stara, słowiańska osada położona w gminie Kępice, nad rzeką Bystrzycą wśród wzniesień morenowych i lasów. W pobliżu atrakcyjne turystycznie Jezioro Obłęskie (12 km na zachód) rezerwat florystyczny „Janiewickie Bagno”. Najstarsze zapisy nazwy: Bartin (1480), Bartiner, barty (1523). Nazwę wywodzi się od nazwy osobowej Barta lub Barto, te zaś są formą imion Bartłomiej lub Bartold; niem. Bartin. Pierwsza wzmianka w dokumentach pochodzi z 1480 roku. Barcino należało wówczas do rodziny von Massow; w XVII w. stanowiło własność Puttkameórw i Bunnowów, później odkupił je feldmarszałek 'von der Goltz. Miejscowość ta była wówczas siedzibą sądu dla Miastka. Istnieją dowody na to, że w XVI wieku była tu izba tortur. W 1717 roku posiadłość wróciła do rodziny Massowów. Pod koniec XVIII i XIX wieku właścicielami wsi były rodziny: Hoyn, Massow, Puttkamer. W XIX wieku w rejonie wioski wydobywano bursztyn. Zachowany, zbudowany na planie prostokąta pałac barokowy (sprzed 1740 r.). Jego wnętrza były wielokrotnie przebudowywane, z oryginalnego wyposażenia zachował się niderlandzki piec i kominek. Przy pałacu resztki parku podworskiego. Kościół z przełomu XVI i XVII wieku z barokowym ołtarzem autorstwa Jakoba Laue pochodzącego prawdopodobnie ze Sławna. część główna ołtarza przedstawia Chrystusa na górze Oliwnej; całość utrzymana w tonacji biało-czarno-złotej.


Bibliografia:

  • "Słownik historyczny miast i wsi województwa słupskiego". Alicja Świetlicka - Elżbieta Wisławska.
Brak głosów